Bolle Jan Route 8 km 28-02-2021
We starten vroeg vandaag, echt ’n ochtendwandeling. Wat mysterieuze mist over de weiden. Bij het startpunt, de Heilig Hart kerk, is het nog stil. Er staat nog 1 andere auto en een volkswagenbusje.
We beginnen hier onze route: Bolle Jan route
Een route langs de restanten van de oorspronkelijke Altweerterheide, totdat Weerter graanhandelaar Jan Henderiks, bijgenaamd Bolle Jan, in 1911 start met de ontginning van de eerste 80 hectare bos en heide.
Een bewegwijzerde wandelroute. Wel eens zo makkelijk na de Trage Tocht en knooppunten, geen briefjes. Het eerste gedeelte loopt kriskras door de bebouwde kom van Altweerterheide. Dan gaan we het dorp uit en lopen tussen de eerste weilanden door in de richting van een bos. Het is nog fris, met een door mist omhulde zon boven de weilanden
In het bos staan verschillende huizen verscholen tussen de bomen. Allerlei vormen en maten, nieuwe en oudere huizen. Zo staat er ook een heel wit vakwerkershuis dat naar mijn idee niet echt past in deze streek van Nederland. Het is wel een mooi huis omgeven door allerlei tierelantijntjes in de tuin.
Langs het pad staan hauwtjes, droge vruchtdozen, van de judaspenning. De zon schijnt mooi op de hauwtjes, waardoor je de zaadjes kunt zien zitten. Judaspenning dankt zijn naam aan de droge tussenschotjes die lijken op penningen. En Judas verraad Jezus voor 30 “zilverlingen”, de klassieke naam voor penningen.
Al wandelend passeren we een weiland waarin 2 paarden lopen te grazen. Het ene paard is vrij nieuwsgierig en laat zich mooi fotograferen. Het andere paard komt toch ook informeren wat er te doen is. In eerste instantie staan ze ge zusterlijk naast elkaar, maar dan is er jaloezie. Er wordt wat geduwd en getrokken. Het eerste paard heeft het duidelijk voor het zeggen en al bijtend in de kont van de ander lopen ze weg.
We steken een doorgaande weg over. Hier staat een wegkruisbeeld. Het valt nogal op door het zeer hangende hoofd van Jezus. De paarden zijn hier redelijk vertegenwoordigd, want links is een manege. Er staan 2 mooie stenen paardenhoofden op een picknicktafel. Even een foto van gemaakt.
Aan het einde van ’n lang recht pad zien we de kerktoren alweer. Wel een beetje mysterieus door de sluierbewolking. Toch maar even een foto van gemaakt. De toren staat hier mooi boven de huizen.
Als we bijna weer terug zijn lopen we langs een vrij drukke straat, helaas zonder trottoir weer het dorp in. We zien dat het dorp ontwaakt is. Wandelende gezinnen en ook de nodige conversaties. Bij de kerk staat de parkeerplaats nu vol met auto’s van andere wandelaars en fietsers.
