Wandeling tussen Mierlo en Geldrop 03-10-2021
Geen groot stuk heide, zoals de naam doet denken maar een bosgebied.
Vandaag een knooppuntenwandeling in de buurt. We beginnen op de parkeerplaats van de Strabrechtse Heide. Dit ligt aan het einde van het broek, parallel aan de A67. De lucht is bewolkt en het is fris. Echt dassen en handschoenen-weer. Het aantal auto’s op de A67 is opvallend laag. Corona, vroeg tijdstip of de kou?? Wij vinden het de fijnste tijd van de dag om te wandelen. Als we op de parkeerplaats aankomen staat er nog 1 andere auto. Heerlijk rustig dus.
Onze wandeling begint met het oversteken van de snelweg naar de kant van Mierlo-Geldrop. We komen voorbij een huifkar verhuurbedrijf. Dit wordt bewaakt door 2 honden. Ze zitten samen rug-tegen-rug heel stilletjes druilerig rond te kijken. Echt waken deden ze niet.
Het eerste stuk is een vrij lang recht pad, wat overgaat in een verharde weg. Links en rechts staan huizen verscholen tussen de bomen. Het lijken wel kleine landgoederen. De huizen zijn nu redelijk goed te zien in deze tijd van het jaar.de bladeren belemmerden het uitzicht (of inzicht) niet. Opvallend is dat de stijl van de huizen je doen denken aan de jaren 50-60. Ik noem het maar Rietveld- huizen. Typische blokkendozen met veel glas.
We steken de doorgaande weg over. Het is druk op dit stuk. Veel mountainbikers. We komen ze in dit gedeelte van de wandeling regelmatig tegen. Het blijkt dat onze route regelmatig loopt over een mountainbikers pad.
Als we weer uitkomen bij de doorgaande weg zien we rechts ’n Brits ereveld uit 1945. En links de televisietoren van Mierlo. Ik weet niet anders dan dat die er staat. We lopen aan de overkant weer het bos in. Hier gelukkig geen rechte paden, maar brede bospaden. Dit bosgebied tussen Mierlo en Geldrop wordt gevormd door Molenheide samen met de Luchense Heide en het Verste Bos. De naam geeft al aan: vroeger was dit ’n heideveld. Nu groeien er vooral naaldbomen. Deze werden geplant voor de mijnbouw in Zuid-Limburg. De vennen Wolfsen, Lisven, Galgenven en Molenven zijn nog heiderestanten en behouden gebleven.
Als we het bospad aflopen komen we bij een omheind open stuk in het bos. Dit is het Molenven. Je kunt zien waar het ven ligt. Helaas is het erg vergrast. Op een infobord is te lezen dat er binnenkort gestart wordt met heideherstelwerkzaamheden. De heide moet weer kans krijgen om te ontkiemen. Ook wil men bijvoorbeeld dat het klokjesgentiaan weer grootschalig kan ontkiemen. De waardplant van het gentiaansblauwtje is immers het klokjesgentiaan. Een vlinder van de rode lijst en zeer zeldzaam.
Als we onze wandeling vervolgen lopen we ineens midden in het bos over een geasfalteerd pad. Dit blijkt, na enig rondspeuren, een mooi rolstoel wandelpad te zijn.
We lopen nu door een stuk dicht begroeid bosgebied. We zien dennen, eiken, berken. Horen vogels fluiten, die nu ook wakker zijn. Er ligt ook veel dood hout. Afgebroken takken, omgevallen of omgewaaide bomen. Sommige liggen bij elkaar als een schuilhut of boomhut. Mooie schuilplaats voor dieren. Heerlijk beschut en uit het zicht van onze nieuwegierigheid. Wij zorgen immers ook vaak dat men niet bij ons kan binnenkijken. Op de achtergrond horen we de snelweg. Dat wil zeggen dat we bijna rond zijn. Als we op de parkeerplaats terugkomen is geen parkeerplaats meer vrij. Het is helemaal vol. Wij gaan terug naar huis. Naar een lekkere kop koffie.
knooppunten: 50-6-2-19-16-15-14-12-3-65-91-26-2-6-50
